CTOA: 'ਇੱਕ ਇੰਡਸਟਰੀ, ਇੱਕ ਨਿਯਮ' – ਟਰੱਕਿੰਗ ਕੰਪਨੀਆਂ ਨੂੰ ਆਕਾਰ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਰਿਕਾਰਡ ਨਾਲ ਪਰਖੋ
ਕੈਨੇਡਾ ਟਰੱਕ ਆਪ੍ਰੇਟਰਜ਼ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੇ ਤੇਜਪ੍ਰੀਤ ਦੁਲਟ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸਲ ਫ਼ਰਕ ਛੋਟੀ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਨਿਯਮ ਮੰਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਤੋੜਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ।

ਛੋਟੀਆਂ ਅਤੇ ਦਰਮਿਆਨੀਆਂ ਟਰੱਕਿੰਗ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕੈਨੇਡਾ ਟਰੱਕ ਆਪ੍ਰੇਟਰਜ਼ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ (CTOA) ਨੇ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਕੈਰੀਅਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਅਸਲ ਸੇਫ਼ਟੀ ਰਿਕਾਰਡ ਨਾਲ ਪਰਖਿਆ ਜਾਵੇ, ਨਾ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਆਕਾਰ ਜਾਂ ਮਾਲਕ ਦੇ ਪਿਛੋਕੜ ਨਾਲ।
ਇਹ ਗੱਲ CTOA ਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਆਫ਼ ਗਵਰਨਮੈਂਟ ਐਂਡ ਪਬਲਿਕ ਅਫ਼ੇਅਰਜ਼ ਤੇਜਪ੍ਰੀਤ ਦੁਲਟ ਨੇ 1 ਨਵੰਬਰ ਨੂੰ ਛਪੇ ਆਪਣੇ ਲੇਖ "One Industry, One Rulebook" ਵਿੱਚ ਕਹੀ।
ਮਸਲੇ ਅਸਲੀ ਹਨ
ਦੁਲਟ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਗੰਭੀਰ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈਆਂ ਹਨ। ਓਨਟਾਰੀਓ ਦੇ ਆਡੀਟਰ ਜਨਰਲ ਨੇ ਗੁਪਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਟਰੱਕ ਡਰਾਈਵਿੰਗ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਭੇਜੇ ਅਤੇ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਕੁਝ ਸਕੂਲ ਲੋੜੀਂਦੇ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਘੰਟਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਘੱਟ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ। ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਕਮਰਸ਼ੀਅਲ ਡਰਾਈਵਿੰਗ ਟੈਸਟਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਇੱਕ ਕਥਿਤ ਸਕੀਮ ਵਿੱਚ ਅਪਰਾਧਿਕ ਦੋਸ਼ ਲਾਏ ਹਨ। ਕੁਝ ਡਰਾਈਵਰ, ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਹਨ, ਮਾਲਕਾਂ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਕੰਟਰੈਕਟਰ ਦਿਖਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।
CTOA ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਲਿਆ ਲਾਇਸੈਂਸ, ਛੱਡਿਆ ਹੋਇਆ ਸਿਖਲਾਈ ਦਾ ਘੰਟਾ ਜਾਂ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਗ਼ਲਤ ਵਰਗੀਕਰਨ ਡਰਾਈਵਰਾਂ, ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਹਰ ਇਮਾਨਦਾਰ ਕੈਰੀਅਰ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਇਹ ਸਭ ਬੰਦ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ।
'ਦੋ ਇੰਡਸਟਰੀਆਂ' ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਗ਼ਲਤ
ਦੁਲਟ ਮੁਤਾਬਕ ਹੁਣ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਟਰੱਕਿੰਗ ਦੀਆਂ ਦੋ ਇੰਡਸਟਰੀਆਂ ਹਨ, ਇੱਕ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਲਾਪਰਵਾਹ। ਉਹ ਲਿਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੌਖੀ ਹੈ, ਪਰ ਸਹੀ ਨਹੀਂ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਅਸਲ ਫ਼ਰਕ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਛੋਟੇ, ਜਾਂ ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਫ਼ਰਕ ਨਿਯਮ ਮੰਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਨਾ ਮੰਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਇੰਸਪੈਕਸ਼ਨ ਨਤੀਜਿਆਂ, ਸੇਫ਼ਟੀ ਰੇਟਿੰਗ, ਆਡਿਟ ਅਤੇ ਹਾਦਸਿਆਂ ਦੇ ਰਿਕਾਰਡ ਨਾਲ ਹਰ ਕੈਰੀਅਰ ਲਈ ਵੱਖਰੀ ਮਾਪੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਫ਼ੈਡਰਲ ਅੰਕੜੇ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ: 2025 ਵਿੱਚ ਟਰੱਕ ਟਰਾਂਸਪੋਰਟੇਸ਼ਨ ਦੇ 99.5 ਫ਼ੀਸਦੀ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਅਦਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ 100 ਤੋਂ ਘੱਟ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਸਨ।
ਦੁਲਟ ਲਿਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੇ ਨੀਤੀ ਕਿਸੇ ਖ਼ਾਸ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੈਰੀਅਰ ਬਾਰੇ ਧਾਰਨਾਵਾਂ 'ਤੇ ਬਣੇਗੀ, ਤਾਂ ਰੈਗੂਲੇਟਰ ਸਾਬਤ ਹੋਈਆਂ ਉਲੰਘਣਾਵਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੀ ਕਿਸਮ ਦੇਖਣ ਲੱਗ ਪੈਣਗੇ। ਮਾੜੇ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਆਪ੍ਰੇਟਰ ਹਰ ਆਕਾਰ ਦੀ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
CTOA ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਮੰਗਾਂ
- ਸੇਫ਼ਟੀ, ਲੇਬਰ, ਲਾਇਸੈਂਸਿੰਗ ਅਤੇ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦੇ ਮੌਜੂਦਾ ਨਿਯਮ ਸਖ਼ਤੀ ਨਾਲ ਲਾਗੂ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਜੁਰਮਾਨੇ ਇੰਨੇ ਹੋਣ ਕਿ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦਾ ਖ਼ਰਚਾ ਨਾ ਬਣ ਜਾਣ।
- ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਸਕੂਲਾਂ, ਲਾਇਸੈਂਸ ਐਗਜ਼ਾਮੀਨਰਾਂ ਅਤੇ ਕੈਰੀਅਰਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਿਆਰਾਂ ਲਈ ਜਵਾਬਦੇਹ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।
- ਕੈਰੀਅਰਾਂ ਦੇ ਸੇਫ਼ਟੀ ਅਤੇ ਕੰਪਲਾਇੰਸ ਰਿਕਾਰਡ ਸੌਖੇ ਮਿਲਣ ਅਤੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਤੁਲਨਾ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਸ਼ਿੱਪਰ, ਬ੍ਰੋਕਰ ਅਤੇ ਲੋਕ ਸਬੂਤ ਦੇਖ ਕੇ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰਨ।
- ਟਰੱਕਿੰਗ ਕੰਪਲਾਇੰਸ, LMIA ਅਤੇ ਟਰੱਸਟਿਡ ਇੰਪਲੌਇਰ ਨੀਤੀਆਂ ਬਾਰੇ ਫ਼ੈਡਰਲ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ ਛੋਟੀਆਂ ਤੇ ਦਰਮਿਆਨੀਆਂ ਕੰਪਨੀਆਂ, ਓਨਰ-ਆਪ੍ਰੇਟਰਾਂ, ਡਰਾਈਵਰਾਂ ਅਤੇ ਵਰਕਰਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਜਥੇਬੰਦੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਛੋਟੇ ਫਲੀਟ ਵੀ ਸਫ਼ਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ
ਲੇਖ ਮੁਤਾਬਕ ਛੋਟੀਆਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਖ਼ੁਦ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਜਾਅਲੀ ਸਕੂਲ, ਅਸੁਰੱਖਿਅਤ ਆਪ੍ਰੇਟਰ ਅਤੇ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਾਲਕ ਇੰਡਸਟਰੀ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋਣ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਰੋਜ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੁਲਟ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਡਰਾਈਵਰ ਹੱਲ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਕਿ ਰਿਕਾਰਡ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਮੱਸਿਆ ਮੰਨ ਲਏ ਜਾਣ।